• brasa mie...

  • mi na joe matie

  • moi bromtjie nanga fowroe

  • mik presierie

Nieuws 9 - april 2008:

Bezoek aan het Parelhuis in Suriname.
In maart kregen wij van Annie Bischop te horen dat de eindfase van de bouw “van het nieuwe Parelhuis” in zicht is. Reden voor ons om zelf in ogenschouw te nemen wat er met onze financiële en overige hulp is gedaan.
Begin april zijn we dan ook naar Paramaribo gevlogen met de bedoeling in een kort tijdsbestek afspraken met Annie, (oprichtster van het Parelhuis,- Nb. Annie zal zich op korte termijn terugtrekken uit de dagelijkse leiding en heeft inmiddels de scepter over gedragen)-, Saskia Rado (de nieuwe directeur van het Parelhuis) en het bestuur van Parelhuis te maken.
We waren ook zeer verheugd dat Paul van Scharrenburg -lid van het Comité van Aanbeveling -van onze stichting) vlak voor ons vertrek besloot om in dezelfde periode naar Suriname te gaan, ook hij was nieuwsgierig wat de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname tot op heden zoal bereikt heeft.


Goed op weg


Kort na aankomst besloten we onverwacht een bezoekje te brengen aan de kinderen in het Parelhuis. Paul en ik waren zeer verrast door het feit dat zowel de kindjes als het “oude”tehuis er schoon en netjes uitzagen. 
De begeleiders vertelden ons dat, gelet op de situatie, -de kinderen zijn 
allemaal HIV besmet-, er goede resultaten zichtbaar zijn. Dankzij de Aidsremmers, die door de overheid verstrekt worden, maar ook door de multivitamines die onze stichting in grote hoeveelheden stuurt, kan deze verschrikkelijke ziekte min of meer worden bedwongen. Ook passen de kinderen zich ook goed aan de leefwijze in het Parelhuis.
Waren de vaak verstoten of in de steek gelaten kinderen in eerste instantie eenkennig, afstandelijk en veelal onhandelbaar, thans tonen ze zich minder gesloten en erg aanhalig. Wat ons ook opviel dat de kindertjes beter met elkaar overweg konden.
Het aantal opgenomen kinderen bedraagt thans 12 (twaalf), wat uiteraard in de veel te kleine behuizing ondoenlijk is. Ze kijken dan ook reikhalzend uit naar de verhuizing naar het nieuwe huis aan de Kwattaweg. Onlangs is Chaquille een jongetje van 1 (een) jaar , een baby dus nog, ook in het Parelhuis opgevangen. Onbegrijpelijk dat dit aandoenlijke ventje, dat ook niet gevraagd heeft om met HIV besmet te worden, door zijn moeder aan zijn lot werd overgelaten.

Gelukkig dat het Parelhuis bestaat!
Er is momenteel een wachtlijst, maar binnenkort wordt toch ruimte gemaakt voor het zusje van een reeds opgevangen jongen, Samuel, dat ook met het HIV virus besmet is. Zodra de verhuizing een feit is zullen ook andere kinderen (totaal kunnen er ca 30 kinderen opgenomen worden) zich kunnen verheugen op een plaats in het nieuwe Parelhuis.
Gedurende ons kort verblijf stond ons een zeer druk programma te wachten. Zo hadden we o.a. een ontmoeting met Saskia Rado, de nieuwe directeur van het Parelhuis, en de voorzitter van het bestuur van de stichting van het Parelhuis, Mevr. A. Day. Na een voorzichtige opening, aftasting, ontspon zich een aangenaam en open gesprek. Echtgenoot Paul, lid van het Comité van Aanbeveling ,de heer Paul van Scharrenburg en ik kregen het gevoel dat men ons inzicht wilde geven in het reilen en zeilen van het Parelhuis.
Zonder dat er negatief naar het verleden werd gerefereerd, gaven Saskia en Mevr. Day hun visie op de toekomst van het Parelhuis met betrekking tot zowel het bestuur, de dagelijkse leiding en geplande activiteiten.


Naast de tekening van de nieuwbouw, de indeling van de ruimtes, overhandigde Saskia ons de prijsopgaven van de benodigde kasten, gordijnen, dievenijzers, bedjes en linnengoed. Saskia vertelde ons ook dat er grote behoefte is aan dagelijkse spullen zoals levensmiddelen die schrikbarend in prijs gestegen zijn (rijst, olie zout, suiker e.d.)
Uiteraard stelden wij ook enige kritische vragen, zoals de gebrekkige communicatie tussen het huidige bestuur van het Parelhuis en de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname. Overigens waren we niet blij met de eerdere mededeling dat we de kinderen niet mochten fotograferen en filmen, wat ons belemmert in onze activiteiten richting donateurs en sponsoren. Er werd ons uitgelegd dat er in Suriname door de media misbruik is gemaakt van dergelijke foto’s, want dit zou in strijd zijn met de rechten van het kind. Mevr. Day zal met de andere bestuursleden contact opnemen en vragen of hier een oplossing voor is. Later in de week kregen we groen licht om foto’s en films te maken van de kinderen.
Nieuwe behuizing
We beëindigden deze aangename kennismaking met onze opmerking dat we de volgende dag naar de nieuwbouw gingen kijken. Saskia bood ons aan om ons op te halen en uitleg te geven over de nieuwbouw. Ook hadden we een afspraak met Annie Bischop die vanaf de oprichting van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname ons aanspreekpunt is geweest. Annie heeft thans als voornaamste taak de projectleiding/coördinatie over de nieuwbouw.
Voorts heeft Annie het voorlopig op zich genomen om de kinderen dagelijks van en naar school te brengen.

Gezamenlijk bezochten wij de nieuwbouw. We waren zeer opgetogen hoe ver men al gevorderd is. Paul van Scharrenburg kon zich met eigen ogen overtuigen dat de doelstellingen van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname tot effecten heeft geresulteerd. Dankzij de ondersteuning, zowel in materiële als financiële wijze van de Stichting Kleurrijk Leven voor Suriname en anderen goedgezinde stichtingen, bedrijven en particulieren is er een onderkomen gerealiseerd, waar menig ander Surinaams kinder-tehuis jaloers op zal zijn.


Het gebouw is niet alleen ruim, modern maar vooral zeer functioneel. Tevens is het ook een groot voordeel dat dit nieuwe tehuis vlakbij de school van de kindertjes ligt.
Om Paul van Scharrenburg, als lid van het Comité van Aanbeveling, gevoel en inzicht te geven wat het Parelhuis echt inhoudt zijn we met hem en Saskia naar de kindertjes in het oude”Parelhuis gegaan.
Sprakeloos en bewogen maakte hij kennis met de kindertjes, de verzorgers en de 3 stagiaires. De kindertjes waren lekker gebaad, zaten in hun pyjamaatjes en gingen net aan tafel, wat heel aandoenlijk was, want voordat ze hun broodje met omelet mochten verorberen, moesten ze eerst een dankgebedje opzeggen.

We maakten de afspraak om samen met Saskia haar boodschappenlijst af te werken. Overige wensen zullen nader worden bekeken en al dan niet worden gehonoreerd,
We zijn blij dat we Saskia en natuurlijk de kindertjes een groot plezier hebben gedaan om een grote hoeveelheid levensmiddelen te hebben gekocht. We hebben begrepen dat de financiële middelen op dit moment ontoereikend zijn om aan de primaire levens behoeften te voldoen.
Overigens hebben we besloten om per kwartaal een vast bedrag te laten besteden voor de eerste levensmiddelen. 

Paul en ik hebben onze korte trip naar Suriname afgesloten met een laatste bezoek aan het Parelhuis om de kindertjes nog eenmaal te bezoeken en met wat lekkers te verblijden.
Overigens hebben we tijdens ons verblijf een aangename ontmoeting gehad met een KLM-er, Theo de Jong, die voor ons een introductie zal verzorgen bij KLM Wings of Support, een stichting van het vliegend personeel van de KLM, die zich sterk maakt voor goede doelen.
Het was een hele vermoeiende en enerverend week, maar we kijken met meer dan voldoening terug wat we dankzij onze stichting en onze sponsoren/donateurs hebben kunnen realiseren. Echter we zijn er nog lang niet, want het aantal kinderen dat op de wachtlijst staan om liefdevol te worden opgenomen is nog heel lang.

Willen al deze kinderen een plek krijgen in het Parelhuis dan zullen ook de faciliteiten ten aanzien van begeleiding, verzorging etc. moeten worden 
uitgebreid.

We blijven U hulp hard nodig hebben.
Krista Monteiro-Simons

f t g